नेकपा (एमाले) जस्तो ठूलो राजनीतिक दलका लागि आन्तरिक एकता, अनुशासन र सुदृढ संगठन नै सबैभन्दा ठूलो शक्ति हो। पछिल्लो समय केही नेताहरूले पार्टीभित्र उठाउनुपर्ने विषयहरू सामाजिक सञ्जालमार्फत सार्वजनिक रूपमा राख्ने प्रवृत्ति बढ्दै गएको देखिन्छ। यस्तो अभ्यासले अल्पकालीन रूपमा व्यक्तिगत अभिव्यक्तिको स्वतन्त्रता जस्तो देखिए पनि दीर्घकालमा पार्टीको एकता, विश्वसनीयता र कार्यकर्ताको मनोबलमा नकारात्मक असर पार्ने खतरा रहन्छ। त्यसैले पार्टीका विषयहरू पार्टीकै आन्तरिक संरचना र विधिबाट उठाउनु नै सबैभन्दा उचित र जिम्मेवार व्यवहार हो।
राजनीतिक दलहरूमा विचार, मतभेद र बहस हुनु स्वाभाविक कुरा हो। यही बहस र छलफलबाट नीति, कार्यक्रम र नेतृत्व अझ परिष्कृत हुन्छ। तर, यी बहसहरू पार्टीको विधान, प्रक्रिया र मञ्चभित्र सीमित हुनुपर्छ। जब नेताहरूले सामाजिक सञ्जालमा आफ्ना असन्तुष्टि वा आरोपहरू सार्वजनिक रूपमा राख्न थाल्छन्, त्यसले पार्टीभित्रको मतभेदलाई अनावश्यक रूपमा बाहिर ल्याउँछ। यसले विरोधी शक्तिहरूलाई पार्टी कमजोर देखाउने अवसर दिन्छ र आम जनतामा भ्रम सिर्जना गर्छ।
यदि कुनै नेता वा समूहले व्यक्तिगत रूपमा असन्तुष्टि जनाउँदै सार्वजनिक रूपमा पार्टीको निर्णयको विरोध गर्छ भने, त्यसले संगठनलाई विभाजित बनाउँछ। चुनावमा हार-जीत सामान्य राजनीतिक प्रक्रिया हो। तर हारको दोषारोपण गर्दै नेतृत्वलाई घेराबन्दी गर्ने, वा उपविजेता भएर पनि असन्तुष्टि फैलाउने कामले पार्टीलाई कमजोर बनाउँछ। यस्ता गतिविधिले सबैभन्दा बढी असर पार्टीका कार्यकर्ताहरूमा पर्छ। कार्यकर्ताहरू पार्टीको मेरुदण्ड हुन्। उनीहरूको मनोबल घट्नु भनेको संगठनको आधार नै कमजोर हुनु हो। जब शीर्ष नेताहरूबीच सार्वजनिक रूपमा आरोप-प्रत्यारोप हुन्छ, तब कार्यकर्ताहरू अन्योलमा पर्छन्। उनीहरू कसको कुरा सही मान्ने भन्ने द्विविधामा फस्छन्, जसले गर्दा संगठनात्मक काममा प्रभाव पर्छ।
त्यसैले, पार्टीका नेताहरूले जिम्मेवार र संयमित व्यवहार देखाउन आवश्यक छ। असहमति भए पनि त्यसलाई पार्टीभित्रै समाधान गर्ने संस्कार विकास गर्नुपर्छ। बैठक, छलफल, कमिटी प्रणाली र अन्य आधिकारिक माध्यमहरू प्रयोग गरेर आफ्ना कुरा राख्दा मात्र स्वस्थ आन्तरिक लोकतन्त्र कायम रहन्छ। यसले नेतृत्वलाई पनि सुधार्ने अवसर दिन्छ र पार्टीलाई सुदृढ बनाउँछ।
सामाजिक सञ्जाल आजको युगमा शक्तिशाली माध्यम हो। यसको सही प्रयोगले पार्टीका विचार, कार्यक्रम र उपलब्धिहरू जनतासम्म पुर्याउन मद्दत गर्छ। तर यसको दुरुपयोगले संगठनभित्रको विवादलाई बढावा दिन्छ। त्यसैले नेताहरूले सामाजिक सञ्जाललाई व्यक्तिगत असन्तुष्टि पोख्ने माध्यम नभई पार्टीको सन्देश फैलाउने माध्यमका रूपमा प्रयोग गर्नुपर्छ।
अन्ततः, नेकपा (एमाले) जस्तो ऐतिहासिक र प्रभावशाली पार्टीका लागि आन्तरिक एकता र अनुशासन अनिवार्य छ। व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा माथि उठेर सामूहिक हितलाई प्राथमिकता दिनु सबै नेताहरूको कर्तव्य हो। पार्टीभित्रका समस्याहरूलाई बाहिर ल्याएर होइन, भित्रै बसेर समाधान खोज्नु नै परिपक्व राजनीतिक संस्कार हो। यसले मात्र पार्टीलाई सशक्त बनाउने, कार्यकर्ताको मनोबल उच्च राख्ने र जनताको विश्वास जित्ने आधार तयार पार्छ।